“Alle gelukkige gezinnen zijn gelijk, maar elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen manier”. Met die iconische zin opent Leo Tolstoj zijn roman Anna Karenina. Die zin suggereert dat ongelukkige gezinnen interessant zijn voor een schrijver omdat de reden van het ongeluk per gezin uniek is. De oorzaak kan bijvoorbeeld liggen in communicatieproblemen, financiële zorgen, verslavingsproblematiek enz. Daar valt meer over te vertellen dan over gelukkige gezinnen die gemiddeld genomen dezelfde kenmerken met elkaar delen, namelijk van harmonie, communicatie, steun.
Voor mij geldt al een tijdje een omgekeerde slagzin: al het gekuip en gekonkel in de (geo)politiek lijkt op elkaar, maar constructieve gebeurtenissen zijn constructief op hun eigen manier. Die omkering leid ik af uit het feit dat ik steeds minder geïnteresseerd ben in artikelen over list en bedrog en brute macht; ik lees ze gewoon niet meer. Het is alleen maar meer van hetzelfde, of het nu over Poetin, Trump, Orban of Netanjahoe gaat. Terwijl ik wel nieuwsgierig ben naar de precieze voortgang en details van opbouwende gebeurtenissen zoals de inrichting van een eigen Europese big tech of de politieke prestatie van een algeheel vuurwerkverbod. Die wil ik volgen in hun uniciteit: hoe komen ze tot stand, wie werken daaraan, wat zijn de valkuilen.
Het betekent wel dat ik de krant wat eerder uit heb dan vroeger.
Wil je commentaar geven of zien: klik op Interessant of niet en scrol naar beneden door.

Ik kom in NL niet verder meer dan de Sodoku in de NRC, die ik niet kan opzeggen. De geopolitiek interesseert me mateloos, maar volg ik via buitenlandse bronnen.
BeantwoordenVerwijderen